Słowo Życia:
... Jezus mówi: Kto nie niesie swego krzyża i nie idzie za Mną, ten nie może być moim uczniem. Łk 14,27-33

       +       +       +

Posypaliśmy głowy popiołem. 

Znak gotowości do metanoi (nawrócenia).

Znak ma moc, gdy nie traci czytelności.

Co znaczy, że zasadniczo różni się od sygnału,

wybrzmiewającego tylko chwilę.

I choć popiól z naszych głów spadnie zanim wrócimy do domu 

to znak METANOI trwa.

Jest prowokacją najpierw dla ŚWIATA duchowego,

tego dobrego, ale i tego w ciemności.

Jest jakby rękawicą rzuconą w twarz przeciwnikowi.

Takich kroków nie podejmuje nikt lekkomyślnie.

Bo można stracić głowę, szybciej niż nadejdzie jakakolwiek  refleksja.

To jest wypowiedzenie wojny, Czterdziestodniowej ...

Aby, u jej końca stać po stronie ARMII KRZYŻA, rozświetlonej ZMARTWYCHWSTANIEM WŁADCY.

Wytrwać, znieść poranienie, znieść niewygody, znieść tułaczkę.

Aby zobaczyć rozbłysk Zmartwychwstania.

I dać się przebóstwić.


WYTRWAJMY !!!


 

Z łaski Najwyższego doczekaliśmy
świętego czasu Adwentu

adwent3
nie pozwólmy, aby splugawił go
plastikowy pozór pogańskiego "świętowania"

MARANATHA
 

0317patrick-ireland
W dniu 17 marca  wspominamy Świętego Patryka. 
Nosił celtyckie imię Sucat. Urodził się w 385 r. (według innych źródeł 389). Pochodził najprawdopodobniej z terenów dzisiejszej Walii, choć za miejsce urodzenia bywa również uważane Bannavem Taberniae na zachodnim wybrzeżu Brytanii. Z pochodzenia był Brytem. Urodził się w rodzinie kapłańskiej, był synem Diakona i wnukiem kapłana. Gdy miał szesnaście lat, uprowadzono go i sprzedano w niewolę do Irlandii (mieli to zrobić Irowie), gdzie pracował jako pasterz. Podczas trwającego sześć lat pobytu, zajmował się tam poważnie sprawami wiary. Po tym okresie udało się mu uciec i przepłynąć statkiem na kontynent do Galii. Wkrótce potem przyjął święcenia kapłańskie. Kiedy zamierzał wrócić do ojczyzny, miał we śnie widzenie, w którym usłyszał wezwanie, by wrócił do Irlandii i głosił tam wiarę w Chrystusa. Być może Patryk spędził najpierw kilka lat w klasztorze w Lerins. Do stanu kapłańskiego przygotowywał się prawdopodobnie w Galii, ucząc się od św. Germana z Auxerre. Był też podobno bliskim krewnym św. Marcina z Tours i znajdował się pod jego duchowym wpływem. Działalność misyjną rozpoczął w 431, w 432 został biskupem. Wtedy też powrócił do Irlandii jako biskup misyjny.

Praca św. Patryka doprowadziła do ewangelizacji północnej, środkowej i zachodniej części wyspy oraz wprowadzenia zorganizowanej formy działalności kościelnej. Założył wiele kościołów, m.in. katedrę i klasztor w Armagh (444). On sam prowadził bardzo surowe życie zakonne. Jeszcze za życia zasłynął wieloma cudami, które przyczyniły się do nawrócenia Irlandczyków. Według legend przywracał wzrok ślepcom, ożywiał zmarłych i uwolnił Irlandię od plagi węży. Pod koniec życia dokonał chrztu kraju. Zmarł prawdopodobnie w 461 r. O życiu świętego dowiadujemy się z jego własnych Wyznań i Listu do Korotyka. Jest postacią rozpoczynającą niezwykłą historię monastycyzmu Iroszockiego.

Podane powyżej daty są jedynie datami tradycyjnymi i należy traktować je jako przybliżone. W znacznym stopniu to samo dotyczy wydarzeń. Szczególnie data śmierci św. Patryka jest jedną z najbardziej kontrowersyjnych w historii wczesnośredniowiecznej Irlandii. Relikwie św. Patryka zostały zniszczone przez protestanckich Anglików.

zobacz również

 
Więcej artykułów…
Rezerwacje
Wrześniowy Weekend Ciszy
Początek: 17.09.2010
Koniec: 19.09.2010
Wolne miejsca: 13


więcej ...